Taekwondo Olimpijskie

Taekwondo Olimpijskie

Taekwondo to sztuka walki powstała w 1955 roku w Korei. Według założeń jej twórcy, generała Choi Hong Chi, polega ona na poddawaniu ciała kontroli umysłu i samodoskonalenia przez regularne treningi. Jeszcze w latach 90. XX wieku taekwondo było najczęściej wybieraną przez adeptów sztuk walki dyscypliną, dzisiaj również cieszy się dużą popularnością. Słowo Taekwondo składa się z 3 członów: „tae” to po koreańsku „noga”, „kwon” – pięść, a „do” – droga. Na tym właśnie opiera się filozofia taekwondo – ciągłej pracy nad sobą za pomocą treningów.

Taekwondo Olimpijskie w międzynarodowej nomenklaturze używa się nazwy Taekwondo WTF. Taekwondo  WTF zadebiutowało w 24 Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w turnieju pokazowym w roku 1988. W 1994 r. w trakcie 103 Zgromadzenia Ogólnego MKOL w Paryżu zostało uznane jako pełnoprawna dyscyplina olimpijska, a na Olimpiadzie w Sydney w roku 2000 rozdano pierwsze oficjalne medale. Od tego momentu notuje się duże zainteresowanie tą dyscypliną.

W Polsce, aby zapewnić uzdolnionej młodzieży możliwość szkolenia na odpowiednim poziomie powołano klasy sportowe szkolące zawodników w Taekwondo WTF. Celem szkolenia  dzieci, uzdolnionej sportowo w taekwondo olimpijskim jest jasne określenie sposobów kształtowania ich cech fizycznych i psychicznych, oraz wyposażenia ich w taki zasób umiejętności technicznych i taktycznych, które doprowadzą szkolnych zawodników do mistrzostwa sportowego, oraz ich znaczących sukcesów na arenie krajowej i międzynarodowej w Taekwondo WTF. Taekwondo jest nie tylko sztuką walki, ale również dynamicznie rozwijająca się dyscyplina sportową.